Cernik

Cernik przylega do Nowej Gradiški, lecz dzięki warstwom historycznym i zboczom Psunja ma zupełnie odrębną tożsamość. W centrum dominuje dawna nizinna twierdza, później przebudowana na barokowy pałac Kulmerów, a kilka minut spacerem dalej wznosi się klasztor franciszkański z kościołem św. Piotra. Kompleks klasztorny przechowuje siedem barokowych ołtarzy, bibliotekę z około 7000 książek oraz kolekcję archeologiczno-paleontologiczną związaną z historią biblijną. Otwarte w 1757 roku studium filozoficzne należy do ważnych świadectw edukacji w osiemnastowiecznej Slawonii. Z centrum można ruszyć do oddalonego o około dwa kilometry kościoła św. Leonarda albo dalej, nad jezioro Orašje, zaporę Bačica i zalesione zbocza Psunja. W okolicach Cernika zachowały się także pozostałości średniowiecznych twierdz Šag, Gračanica i Podvrški, dzięki czemu miejscowość dobrze łączy krótki spacer po zabytkach z wędrówkami. Lokalną specjalnością kulinarną są ćupteti, kawałki ciasta z nadzieniem z mięsa na kiełbasy, tradycyjnie pieczone w czasie świniobicia.

Cernik rozwinął się nad potokami Šumetlicą i Bačicą, na przejściu równiny nowogradiškiej w stronę Psunja. Ulica Frankopanska łączy go z Nową Gradišką, a ulice Požeška i Đurićeva prowadzą ku bardziej pagórkowatemu wnętrzu gminy. Dawna twierdza broniła dostępu do Požegi, a po okresie osmańskim przebudowano ją na barokowy pałac, który do dziś wyznacza wygląd centrum. Drugą rozpoznawalną całość tworzą klasztor franciszkanów i kościół św. Piotra, wznoszone w XVIII wieku. Połączenie pałacu, klasztoru, zaplecza winiarskiego i lasów Psunja odróżnia Cernik od pobliskiej miejskiej Nowej Gradiški.