Virovitica

Virovitica jest historycznym ośrodkiem handlowym między równiną Podrawia a północnymi stokami Bilogory, z życiem miejskim skupionym wokół pałacu Pejačević. Dzisiejszy późnobarokowo-klasycystyczny pałac wzniesiono w latach 1800–1804 w miejscu średniowiecznej twierdzy; mieści się w nim Muzeum Miejskie założone w 1953 roku. Odnowiony kompleks nie jest tylko muzealną scenografią: mosty nad dawną fosą, park i ciągi piesze prowadzące do centralnych placów czynią z niego punkt wyjścia do poznawania miasta. Ekspozycja muzealna „Epoka drewna” łączy region Viroviticy z drewnem, rzemiosłem i codziennością, natomiast całość „Historia miasta i pałacu” wyjaśnia rozwój twierdzy, dóbr ziemskich i mieszczańskiego centrum. Kilka minut spacerem dalej kościół franciszkański św. Rocha i kompleks klasztorny zachowują kolejną ważną warstwę dziedzictwa Viroviticy. Na południu miasto przechodzi w porośnięte winnicami stoki Bilogory, a kilka kilometrów od centrum stawy Viroviticy oferują czterokilometrową ścieżkę edukacyjną, dzięki czemu zwiedzanie muzeum łatwo połączyć z krótkim wypadem na łono natury.

Viroviticę określa spotkanie starego miasta handlowego, szlacheckiego pałacu i zielonego pasa Bilogory. Nad centrum wznosi się pałac Pejačević, zbudowany w latach 1800–1804 na miejscu zburzonej średniowiecznej twierdzy, a fosa i park do dziś wyznaczają układ tras spacerowych. Miasto pojawia się w źródłach pisanych już w XIII wieku pod nazwami Wereuce i Veruche, a o handlowej przeszłości przypomina Merkury na budynku dawnej Pierwszej Chorwackiej Kasy Oszczędnościowej. W pałacu Muzeum Miejskie przechowuje i interpretuje zbiory archeologiczne, etnograficzne oraz kulturalno-historyczne regionu Viroviticy. Na południe od miejskiego centrum zaczynają się winnice i miejsca wycieczkowe Bilogory, dlatego tożsamość miasta w naturalny sposób ciągnie się dalej w krajobraz stawów, lasów i szlaku winnego Virovitički vidici.