Podgorje (żupania virowiticko-podrawska)

Podgorje to przedmiejska osada Viroviticy, która powstała w południowo-zachodniej części virovitickiego regionu winiarskiego, gdzie przed 1880 rokiem rozwinęła się osada o nazwie Kozja Glava. W spisie Viroviticy z 1890 roku odnotowano 11 domów i 43 mieszkańców, a obecna nazwa stopniowo wyparła dawną. Lokalną tożsamość widać przy kaplicy św. Mikołaja Tavelića, otwartej 24 września 1965 roku decyzją arcybiskupa Zagrzebia Franja Šepera. Szkołę filialną zbudowano w 2006 roku, a dwa lata później urządzono przejazd kolejowy, który poprawił lokalną komunikację. Tradycja sportowa Podgorja wiąże się z klubem piłkarskim założonym w 1973 roku oraz Towarzystwem Rekreacji Sportowej Podgorje. Ulica Vinogradska i Ulica svetog Nikole Tavelića prowadzą przez pagórkowatą część osady w kierunku Golego Brda i Svetego Đurđa. Od września 2026 roku tą trasą kursuje komunikacja publiczna Viroviticy, dzięki czemu Podgorje ma bezpośrednie połączenie z miejskimi placami, rejonem dworca i wschodnimi dzielnicami Viroviticy. Ze względu na położenie miejscowość nadaje się na krótki objazd virovitickiego regionu winiarskiego bez opuszczania granic administracyjnych miasta.

Podgorje należy do grupy podmiejskich osiedli Viroviticy, jednak jego pagórkowate położenie na obszarze winnic odróżnia je od bardziej równinnych dzielnic miasta. Ślad dawnej nazwy Kozja Glava zachowuje opowieść o osadzie, która w 1890 roku miała zaledwie 11 domów. Kaplica świętego Nikoli Tavelića od 1965 roku służy jako miejscowe centrum religijne, a szkoła filialna z 2006 roku oznacza nowszy etap rozwoju. Klub piłkarski założony w 1973 roku i lokalne stowarzyszenie rekreacji sportowej pokazują, jak bardzo tożsamość Podgorja jest związana ze zorganizowanym sportem wiejskim. Szczególna więź utrzymuje się także z miejscowością Krivi Put, skąd pochodzi część podgorjskich rodzin.