Bjelovar

Bjelovar wyróżnia się regularną siatką ulic i przestronnym placem Eugena Kvaternika, centrum miasta zaplanowanego w czasach Pogranicza Wojskowego. W parku na placu stoją cztery barokowe figury z lat 1777 i 1778 oraz pawilon muzyczny wzniesiony w 1943 roku, natomiast południowo-wschodnią pierzeję dominuje późnobarokowy kościół św. Teresy z Ávili z 1772 roku, katedra od utworzenia diecezji bjelovarsko-križevackiej w 2009 roku. Muzeum Miejskie zajmuje dawny ratusz przy tym samym placu, a jego zbiory przechowują slawońskie banowce, skrzynie cechowe i pieczęć z najstarszym herbem Bjelovaru z 1772 roku. Z centrum łatwo dotrzeć do prawosławnego kościoła Świętej Trójcy, franciszkańskiego kościoła św. Antoniego Padewskiego lub na teren pamięci Barutana. Na północ od miasta zaczynają się łagodne zbocza Bilogory, odpowiednie do jazdy na rowerze, konnej i wycieczki do Kamenitovca. Lokalny smak reprezentuje bjelovarski kvargl, przyprawiany ser w kształcie stożka, a piwa rzemieślnicze Zeppelin nadają kuchni bardziej współczesny charakter. Bjelovar łączy więc wojskową urbanistykę planową, dziedzictwo sakralne i krajobraz Bilogory bez długich przejazdów między miejskimi atrakcjami.

Bjelovar powstał jako planowane centrum wojskowe, co do dziś widać w ortogonalnej siatce ulic skupionych wokół placu Eugena Kvaternika. Na samym placu późnobarokowa katedra św. Teresy z Ávili, dawny ratusz i park tworzą rozpoznawalny zespół z różnych epok. Cztery kamienne figury świętych, ustawione w latach 1777 i 1778, przypominają o okresie kształtowania się historycznego centrum, a pawilon z 1943 roku nadaje parkowi młodszy akcent architektoniczny. Tożsamość miasta jest nierozerwalnie związana z Bilogorą: niskie, zalesione grzbiety, winnice i wsie zaczynają się bezpośrednio za obszarem miejskim, co wyjaśnia, dlaczego jazda na rowerze, szlaki konne i miejsca wycieczkowe są ważną częścią oferty Bjelovaru.