Stari Grad

Stari Grad na wyspie Hvar rozwinął się w miejscu greckiej kolonii Faros założonej w IV wieku p.n.e. i należy do najstarszych osad miejskich na wschodnim wybrzeżu Adriatyku. W centrum znajduje się Tvrdalj Petara Hektorovicia, renesansowa ufortyfikowana letnia rezydencja ze stawem rybnym i ogrodem, natomiast plac św. Szczepana, klasztor dominikanów i kościół św. Rocha zachowują późniejsze warstwy historyczne. Za miastem rozciąga się równina Stari Grad, krajobraz kulturowy wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2008 roku. System podziału równiny na geometryczne parcele pochodzi z okresu greckiego i zachował się dzięki kamiennym murom bez zaprawy oraz drogom przez ponad dwa tysiąclecia. Winorośl i oliwki nadal są najważniejszymi uprawami na równinie, dlatego status UNESCO nie wiąże się z ruinami, lecz z żywym krajobrazem rolniczym. Stari Grad jest również ważnym portem promowym Hvaru, przez co często stanowi pierwszy kontakt podróżnych z wyspą. Starożytny Faros pozostawił ślady murów miejskich i warstwy archeologiczne przy dzisiejszym Stari Gradzie, dlatego grecką historię odczytuje się nie tylko na równinie, lecz także w samej miejscowości.

Stari Grad zajmuje dno głębokiej zatoki po północnej stronie Hvaru, między miejskim nabrzeżem a żyzną równiną otwierającą się w kierunku Vrboski i Jelsy. To właśnie relacja między portem, kamiennymi uliczkami i równiną Stari Grad odróżnia go od miasta Hvar na południowym wybrzeżu wyspy. W 2008 roku UNESCO wpisało równinę Stari Grad jako krajobraz kulturowy, w którym wciąż można odczytać grecki geometryczny podział gruntów z IV wieku p.n.e. Winnice, gaje oliwne, kamienne murki i kamienne schronienia kontynuują rolnicze użytkowanie przestrzeni, którego historia sięga około 2400 lat. Miasto najlepiej sprawdza się więc jako połączenie spaceru po historycznym centrum, kąpieli w długiej zatoce i wycieczek rowerowych na równinę.