Gmina Sunja

Sunja leży na prawym brzegu rzeki o tej samej nazwie, 28 kilometrów na południowy wschód od Sisaka, tam gdzie równina Posawiny spotyka się z drogami prowadzącymi do Hrvatskiej Kostajnicy i Hrvatskiej Dubicy. W 1881 roku miejscowość uzyskała połączenie kolejowe, a stacja do dziś wyznacza jej rolę węzła między Sisakiem, Novską i Volinją. W centrum znajduje się kościół parafialny św. Marii Magdaleny, poświęcony w 1825 roku, po czym Sunja rozwijała się jako lokalna osada targowa. Tożsamość posawińskiej Sunji zachowują drewniane domy i čardaki zbudowane z dębowych desek, biały haft „belo po belom”, koń hrvatski posavac i posawski pies gończy. Okolica obejmuje wsie nad Sawą, pastwiska i zalewowe krajobrazy związane z tradycyjną hodowlą zwierząt. W miejscowości Velika Gradusa znajduje się jaskinia Gradusa, wymagający obiekt speleologiczny o długości 455 metrów, z zalanymi korytarzami, naciekami i kolonią nietoperzy. Sunja nadaje się zatem do spokojnego poznawania dziedzictwa Posawiny, natomiast jaskinię należy traktować jako stanowisko badawcze, a nie przygotowaną atrakcję turystyczną.

Sunja jest centrum gminy obejmującej 40 miejscowości, rozłożonych między rzeką Sawą, polem Sunjskim a szlakami komunikacyjnymi w kierunku Sisaku i Banowiny. Drewniane domy Posawiny budowano tu z poziomo układanych dębowych bali, a ich fasady tradycyjnie zwrócone były ku ulicy. W sunjskich czardakach parter służył do przechowywania, natomiast kuchnia i pokoje z powodu powodzi znajdowały się na piętrze. Lokalną rozpoznawalność uzupełniają białe hafty Posawiny sunjskiej, koń chorwacki posavec przystosowany do podmokłych pastwisk oraz ogar posawski, rasa, która otrzymała obecną nazwę w 1959 roku.