Martijanec

Martijanec to mała miejscowość w regionie Podravina i siedziba gminy, położona przy drodze i linii kolejowej Varaždin–Koprivnica, około siedmiu kilometrów na północny zachód od Ludbregu. Tożsamość miejscowości wyznaczają przede wszystkim kościół parafialny św. Marcina, ukończony w 1775 roku, oraz barokowo-klasycystyczny pałac Patačić-Rauch z XVIII wieku. Posiadłość i parafia są po raz pierwszy wzmiankowane w 1259 roku, a kurhany i znaleziska urn w okolicy świadczą o znacznie starszym osadnictwie i kulturze Martijanec–Kaptol. W dawnej twierdzy w Martijańcu zmarł w 1527 roku ranny książę Krsto Frankapan Modruški, a pałac kształtowały później rodziny Gotal, Patačić i Rauch. Miejscowość oferuje więc na bardzo małej przestrzeni niezwykle warstwowy przekrój historii: od prehistorycznych kurhanów grobowych, przez średniowieczną parafię, po park szlachecki. Szerszy obszar gminy przechodzi od równiny nad Plitvicą i Drawą ku podnóżom gór Kalnik, dlatego wizytę w Martijańcu można połączyć z krótką przejażdżką lub spacerem po podravskim regionie Ludbregu. Varaždin leży około piętnastu kilometrów na zachód, a droga krajowa D2 i stacja kolejowa zapewniają dogodne połączenie z oboma pobliskimi miastami.

Historyczne centrum Martijańca tworzą późnobarokowy kościół św. Marcina z 1775 roku oraz pałac Patačić-Rauch, położony w parku na południe od dawnego traktu. Kościół jest następcą parafii odnotowanej już w 1259 roku, natomiast pałac istniał już w XVIII wieku, a obecny wygląd uzyskał po przebudowach rodziny Rauch. Okolice Martijańca dały nazwę kulturze archeologicznej Martijanec–Kaptol, związanej z dużymi kurhanami grobowymi starszej epoki żelaza. To połączenie archeologii, historii szlacheckiej i wiejskiego krajobrazu Podraviny odróżnia miejscowość od pobliskich większych ośrodków miejskich.