Kutina

Kutina jest największym ośrodkiem miejskim Moslawiny, położonym między winnymi zboczami Moslavačka gora a zalewowymi równinami Lonjskiego polja, około 70 kilometrów od Zagrzebia. W centrum miasta Muzeum Moslawiny zajmuje dawny barokowy dwór Erdődych, przebudowany w 1895 roku, a dzięki zbiorom archeologicznym, historycznym i etnograficznym ukazuje życie regionu od prehistorii po moslawinskie wsie XX wieku. Kościół świętej Marii Śnieżnej przechowuje iluzjonistyczne malowidła Josipa Görnera z 1779 roku, drewniane barokowe ołtarze i rzadkie przedstawienie Grobu Pańskiego. Crkvena ulica i Radićeva ulica ukazują zachowane drewniane domy tradycyjnego budownictwa Moslawiny. Zaledwie sześć kilometrów od centrum, w Repušnicy, znajduje się moslawinskie wejście do Parku Przyrody Lonjsko polje z trasami pieszymi, rowerowymi i wodnymi. Po przeciwnej stronie miasta zaczynają się winnice odmiany škrlet i Moslawinska Droga Wina. Takie położenie pozwala połączyć w ciągu jednego dnia miejskie dziedzictwo, podmokły krajobraz, winnice oraz obiad z karpiem na widełkach i kieliszkiem lokalnego škrletu.

Kutina należy do żupanii sisacko-moslawińskiej, a jej obszar administracyjny obejmuje 23 miejscowości na 294,34 kilometrach kwadratowych. Tożsamość miasta kształtuje niezwykłe zetknięcie trzech krajobrazów: płaskiego Lonjskiego polja, miejskiego centrum nad Kutinicą oraz winnych zboczy Moslavačka gora. Średniowieczna Kutina była targowiskiem i węzłem komunikacyjnym, a w późniejszych stuleciach na jej charakter wpłynęły rodziny Széchényi i Erdődy. Dzisiejszy kontrast wobec historycznego centrum stanowi przemysłowe dziedzictwo Petrokemiji, założonej w 1968 roku. Kutina promuje się jednak turystycznie przede wszystkim poprzez škrlet, Muzeum Moslawiny i wejście do Lonjskiego polja koło Repušnicy.