Đurđevački peski

Đurđevački peski to największe i najwyższe nagromadzenia piasków eolicznych w Chorwacji, ukształtowane przez Paleo-Drawę i wiatr po ostatniej epoce lodowej. Piaszczyste pagórki rozciągają się w okolicach Đurđevaca, Kalinovca, Molvá i Kloštru Podravskiego, a chroniona część na wschód od Đurđevaca została w 1963 roku uznana za specjalny rezerwat geograficzno-botaniczny. Na około 20 hektarach widoczne są pozostałości wydm i siedliska przystosowane do życia na piasku, z endemicznymi gatunkami flory i fauny. Dawniej ruchomy piasek zagrażał polom i osadom, dlatego w 1891 roku rozpoczęto zalesianie. Ścieżka dydaktyczno-tematyczna pomaga odwiedzającym poznać wrażliwe siedlisko piaszczyste.