Senj

Senj leży u podnóża Welebitu, nad brzegiem Kanału Welebitu, a jego miejska tożsamość jest silnie związana z uskockami, borą i twierdzą Nehaj. Twierdza została wzniesiona w 1558 roku na wzgórzu nad miastem, w okresie konfliktów z Osmanami i Republiką Wenecką, i do dziś pozostaje najbardziej rozpoznawalnym zabytkiem Senja. Na Starym Mieście znajdują się katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, ulice wokół starego portu oraz ślady długiego okresu, gdy Senj był ważnym ośrodkiem komunikacyjnym i wojskowym północnego Adriatyku. Miasto jest także związane z tradycją głagolicką: pod koniec XV wieku działała tu jedna z najwcześniejszych chorwackich drukarni. Nad wybrzeżem zaczyna się górski obszar Welebitu, a Krasno jest ważnym punktem wyjścia do Parku Narodowego Północny Welebit. Dalej na południe, przy drodze nadmorskiej, leżą Sveti Juraj i zatoka Zavratnica koło Jablanca. Senj łączy więc historię fortyfikacji, górskie zaplecze i bardzo wystawione na działanie żywiołów wybrzeże Kvarneru i Welebitu. Bora senjska nie jest tylko zjawiskiem pogodowym, lecz ważną częścią lokalnej tożsamości, ponieważ otwarte położenie pod Welebitem powoduje jedne z najsilniejszych porywów na chorwackim wybrzeżu. Dlatego miasto ma wyraźnie odmienny morski charakter od bardziej osłoniętych kurortów Kvarneru.

Senj zajmuje wąski pas między morzem a zboczami Welebitu, dlatego miejskie ulice szybko wspinają się od portu w stronę twierdzy Nehaj. Charakter miasta kształtują uskoccy, bora, żegluga i głagolicka tradycja drukarska, a nie klasyczna atmosfera wyspiarskiego kurortu. Nehaj, wzniesiona w 1558 roku pod nadzorem Ivana Lenkovicia i Herbarta VIII Auersperga, pozostaje najbardziej widocznym punktem ponad dachami. W centrum historyczne warstwy uzupełniają katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i pałac Vukasović, dzisiejsze muzeum miejskie. Senj jest również punktem wyjścia na północny Welebit, a miejskie plaże leżą bezpośrednio przy ruchliwej Magistrali Adriatyckiej i Kanale Welebitu.