Buje

Buje, czyli Buie, leżą na wzgórzu w północno-zachodniej Istrii, między dolinami Mirny i Dragonji. Historycznie miasto pełniło ważną funkcję administracyjną i handlową, a jego stare centrum rozwinęło się w obrębie średniowiecznych murów z widokiem na winnice i gaje oliwne. Kościół parafialny św. Serwula dominuje nad najwyższą częścią miasta, a okoliczne ulice zachowały warstwy architektury weneckiej. Szerszy region Bujštiny jest dziś jednym z najbardziej znanych obszarów winiarskich Istrii, z licznymi piwnicami i gospodarstwami agroturystycznymi wśród łagodnych wzgórz. W pobliżu znajdują się Momjan, znany z wina muszkatowego i zamku, Grožnjan z pracowniami artystycznymi oraz Završje. Parenzana, dawna kolej wąskotorowa, została przekształcona w jedną z najbardziej rozpoznawalnych tras rowerowych i pieszych północno-zachodniej Istrii. Dlatego Buje są mniej typowym kurortem, a bardziej bazą wypadową do zwiedzania winnic, historycznych wsi, jazdy na rowerze i krajobrazu przy słoweńskiej granicy. W okolicy Buje szczególnie wyróżniają się Momjan, Krasica i Kaštel – osady pokazujące, jak miejski ośrodek łączy się z winnicami, gajami oliwnymi i pagórkowatym krajobrazem granicznym północno-zachodniej Istrii.

Buje zajmują wzgórze między dolinami Mirny i Dragonji, a obszar miasta rozciąga się aż do wybrzeża w pobliżu Kanegry. Dzięki takiemu położeniu mogą być jednocześnie bazą wypadową do winnic Bujštiny, na rowerową trasę Parenzany oraz na kąpiel w Zatoce Pirańskiej. Dawna kolej wąskotorowa łączyła Triest i Poreč w latach 1902–1935, a Buje były stacją początkową pociągów w obu kierunkach. Dzisiejszy szlak rozgałęzia się więc z miasta w kierunku słoweńskiej granicy oraz Grožnjanu, Motovunu i Vižinady. Chorwacki odcinek Parenzany ma 78 kilometrów. Dwujęzyczne nazwy Buje–Buie i nazwy okolicznych miejscowości są widoczne w lokalnej przestrzeni publicznej i odzwierciedlają chorwacko-włoską tożsamość miasta.