Ernestinovo

Ernestinovo to slavonska siedziba gminy położona 20 kilometrów na południe od Osijeku, ale jej znakiem rozpoznawczym nie są równinne położenie ani rolnictwo, lecz rzeźby wycinane w drewnie dębowym. Kolonię rzeźbiarską założono w 1973 roku, gdy dwunastu artystów tworzyło w centralnym parku, a ich prace stały się zalążkiem miejscowej kolekcji sztuki naiwnej. Park Rzeźb i główna ulica pozwalają dziś oglądać drewniane figury na świeżym powietrzu, natomiast Galeria Petara Smajića zachowuje związek miejscowości z jednym z najważniejszych slavonskich rzeźbiarzy naiwnych. Kościół Trójcy Przenajświętszej jest kolejnym rozpoznawalnym punktem Ernestinova, założonego w 1865 roku przez osiedlenie 45 niemieckich rodzin z Baczki. Zwiedzanie można rozszerzyć o pobliskie Laslovo, gdzie znajdują się kościół reformowany i meander zaliczane przez gminę do lokalnych atrakcji. Ernestinovo nadaje się zatem na krótką wycieczkę kulturalną z Osijeku: najpierw przechodzi się przez Park Rzeźb, następnie ogląda prace przy głównej ulicy, a na koniec odwiedza galerię i kościół. Latem miejscowość dodatkowo wyróżnia tradycja kolonii, podczas której slavonski dąb ponownie zamienia się w nowe rzeźby.

Tożsamość Ernestinova ukształtowała Kolonia Rzeźbiarzy Naiwnych, założona w 1973 roku jako slavonski odpowiednik malarskiej naiwności z Hlebin. Od pierwszej kolonii artyści pracowali z dębowymi pniami i kłodami, dlatego stojące drewniane figury stały się charakterystycznym widokiem miejscowości. Rzeźby nie są zamknięte wyłącznie w galerii: znajdują się w Parku Rzeźb i przy głównej ulicy, dzięki czemu osada przypomina wystawę pod gołym niebem. Galeria nosi imię Petara Smajića, którego dorobek jest silnie związany z rozwojem ernestinovskiej tradycji rzeźbiarskiej. Historia osady zaczyna się w 1865 roku, gdy właściciele majątku Herman Eisner i Julius Klein osiedlili tu niemieckie rodziny z Baczki, a dawną niemiecką nazwą było Ernestinenhof.