Aljmaš

Aljmaš leży na prawym brzegu Dunaju, 2,5 kilometra w dół rzeki od ujścia Drawy, pod porośniętym winnicami wzgórzem Erdut. Położenie między wielką rzeką, lessowym płaskowyżem i mokradłami Aljmaša wpłynęło zarówno na wygląd wsi, jak i na jej tradycję rybacką. Miejscowość jest najbardziej znana z sanktuarium Matki Bożej Schronienia, którego początki sięgają 1704 roku. Obecny kościół powstał po zniszczeniu poprzedniej budowli podczas chorwackiej wojny o niepodległość; figurę wotywną odnaleziono uszkodzoną w ruinach, w 1998 roku zwrócono do Aljmaša, a nowy kościół poświęcił biskup Marin Srakić 1 sierpnia 2004 roku. W jego wnętrzu znajdują się tryptyk maryjny i trzy mozaiki Vladimira Meglicia. U podnóża Kalwarii od 2023 roku działa Centrum Pamięci przedstawiające dawny Aljmaš, wojenne zniszczenia i budowę nowego sanktuarium. Ze wsi można wyruszyć przez dębowy las do miejsca wypoczynkowego Gospa pod lipom albo nad rzeczny krajobraz mokradeł Aljmaša, który towarzyszy ostatnim 12 kilometrom Drawy przed ujściem. Lokalna wspólnota turystyczna wyróżnia również czerwcowe Wieczory Rybaków, związane z aljmaškimi rybakami i kuchnią naddunajską. Aljmaš łączy więc podczas jednej wycieczki pielgrzymkę, dziedzictwo pamięci i obserwowanie dwóch rzek.

Aljmaš to naddunajska wieś i przystań położona 2,5 kilometra w dół rzeki od miejsca, w którym Drawa uchodzi do Dunaju. Za domami wznosi się wzgórze Erdut, czyli Čvorkovo brdo o wysokości 192 metrów, którego stoki porastają winnice. W średniowieczu wieś była ośrodkiem handlowo-rzemieślniczym, a dzisiejszą tożsamość określają przede wszystkim sanktuarium maryjne, pielgrzymi i dziedzictwo rybackie aljmaških alasa. Sanktuarium Matki Bożej Schronienia rozwija się od 1704 roku, a współczesny kościół przypomina także o wojennym zniszczeniu wsi na początku lat 1990. Aljmaški rit między Nemetinem a Aljmašem dodaje miejscowości krajobraz zalewowy ostatnich 12 kilometrów Drawy przed ujściem.