Gmina Privlaka (żupania zadarska)

Privlaka leży na piaszczystym półwyspie między zatoką Nin a kanałem zadarskim, z długimi płytkimi zatokami, które są rzadkością na dużej części chorwackiego wybrzeża. Miejscowość ma silne tradycje rybackie, a szczególne miejsce zajmują sabunjarzy, ludzie, którzy niegdyś wydobywali piasek morski i przewozili go łodziami. Stare studnie to kolejny charakterystyczny motyw; najbardziej znana jest Sokolar, związana z lokalną legendą i wspomniana w pierwszej chorwackiej powieści. Kościół św. Wita to kolejny punkt wyróżniany odwiedzającym przez regionalną organizację turystyczną. Plaże Mostina, Škrapavac–Bilotinjak i okolice Sabunike słyną z piasku i płytkiej wody, a Sabunike, dzięki wiatrowi z Velebitu, są szczególnie znane z windsurfingu i kitesurfingu. Privlaka leży bardzo blisko Nin drogą lądową i jest połączona z trasą prowadzącą w kierunku mostu na Vir, co umożliwia krótkie wycieczki między zabytkowym centrum Nin, piaszczystymi lagunami a wyspą Vir. Przylądek Artić wyznacza zachodnią część półwyspu i jest popularny ze względu na widok zachodu słońca, natomiast promenada od przystani biegnie wzdłuż dużej części wybrzeża. Dzięki temu półwysep Privlaka można poznać jako całość, a nie tylko przez pryzmat poszczególnych plaż.

Privlaka rozwinęła się na niskim piaszczystym półwyspie między zatoką Nin a kanałem zadarskim, dlatego jej charakter w równym stopniu wyznaczają płytkie zatoki, rybacka przystań oraz osady Sabunike i Škrapavac. W centralnym porcie wciąż można zobaczyć rybaków, którzy po porannym wypłynięciu sortują sieci, a stare studnie przypominają czasy, gdy woda pitna miała kluczowe znaczenie dla codziennego życia miejscowości. Osobliwością Privlaki są sabunjarzy, dawni robotnicy wydobywający piasek morski i przewożący go drewnianymi łodziami. Na przylądku Artić, przedstawianym przez lokalną organizację turystyczną jako najbardziej wysunięty na zachód punkt kontynentalnej Dalmacji, krajobraz wybrzeża kończy się otwartym widokiem na zachód słońca.