Vis

Vis rozwinął się wokół rozległej zatoki świętego Jerzego, gdzie zachodni port wzdłuż nadbrzeża przechodzi w kierunku Kutu, renesansowej części miasta na wschodnim wybrzeżu. Nad dzisiejszą zabudową układają się warstwy antycznej Issy, a w samym mieście zachowały się pałace, kościoły i brytyjska twierdza Jerzego III, znana dziś jako Fort George. Zatoka jest wystarczająco głęboka, by przyjmować promy ze Splitu i żaglówki, lecz za nadbrzeżem miasto szybko przechodzi w winnice i wyspiarskie pola. Spacer między Luką a Kutem odkrywa rybackie łodzie w Stonce, Gospiną Batariję ze zbiorem archeologicznym oraz widok na latarnię na wysepce Host. Na kąpiel bez objeżdżania całej wyspy wybiera się miejskie Prirovo i pobliski Grandovac, natomiast Stončica i Zaglav wymagają przejazdu lub rejsu w stronę wschodniego wybrzeża. Viška pogača, nadziewana sardynkami i cebulą, różni się od wersji z Komižy właśnie tym, że nie zawiera pomidorów. Całoroczna linia promowa ze Splitu trwa około 140 minut, dlatego Vis pozostaje wyspiarskim miastem, do którego dociera się morzem, a nie drogą tranzytową.

Miasto Vis zajmuje północno-wschodni kraniec wyspy, w naturalnie osłoniętej zatoce świętego Jerzego. Jego dwa rozpoznawalne oblicza to żywsza Luka przy przystani promowej oraz kamienny Kut, gdzie renesansowe domy i pałace schodzą do morza. Pomiędzy nimi znajduje się Gospina Batarija, austriacka twierdza, w której działa Muzeum Archeologiczne. Tożsamość miasta kształtowały grecka Issa, stulecia żeglugi oraz okres, gdy Vis był wojskowo zamknięty dla cudzoziemców. Ze względu na położenie od strony otwartego Adriatyku port w Visie przez stulecia był miejscem spotkań rybaków, kupców i flot, a wysepka Host do dziś wyznacza jego północne wejście.