Gmina Lekenik

Lekenik to miejscowość w regionie Turopolje i siedziba gminy, położona na wysokości 101 metrów nad poziomem morza przy drodze i linii kolejowej Zagrzeb–Sisak. Od Sisaka dzieli ją około 20 kilometrów w kierunku północno-zachodnim, a położenie między równiną Turopolje a wzgórzami Vukomeričke gorice od stuleci wiąże ją z lasami, rolnictwem i transportem. Nazwa Lekenik została zapisana w 1217 roku w dokumencie króla Andrzeja dotyczącym posiadłości Dužica; w średniowieczu pojawiają się formy takie jak Lihcinnihc, Lekanucz i Lakynyk. Dzisiejsza miejscowość powstała w 1953 roku z połączenia Lekenika Erdedskiego i Turopolskiego Lekenika. Szczególne miejsce we współczesnej tożsamości zajmuje Wioska Dziecięca SOS Lekenik, pierwsza tego typu w Chorwacji, założona w 1992 roku. W samym Lekeniku odnotowano trzynaście tradycyjnych budynków mieszkalnych, dzięki czemu drewnianą architekturę Turopolja można dostrzec także poza bardziej znanymi wsiami nad Kupą. Stacja kolejowa umożliwia bezpośredni dojazd z Zagrzebia i Sisaka, a wycieczka do Letovanicia pozwala odkryć kolekcję etnograficzną Škofač z ponad 2000 eksponatów rozmieszczonych w trzech drewnianych čardakach.

Lekenik to miejscowość w Turopolju, której charakter w dużej mierze kształtuje transport: obok osady przebiegają linia kolejowa Zagrzeb–Sisak i droga Velika Gorica–Sisak, a Sisak znajduje się 20 kilometrów na południowy wschód. Historyczny Lekenik po raz pierwszy wspomniano w 1217 roku, lecz dzisiejsza całość istnieje od 1953 roku, kiedy połączono Lekenik Erdedški i Lekenik Turopoljski. Rozwój pobudziły okoliczne lasy i handel drewnem, dzięki którym niegdyś zbudowano drogę leśną i kolej. Lokalny krajobraz nadal wyznaczają hiže, čardaki i budynki gospodarcze charakterystyczne dla Turopolja; ewidencja konserwatorska w Lekeniku obejmuje trzynaście tradycyjnych obiektów mieszkalnych. Współczesna rozpoznawalność miejscowości jest silnie związana z Wioską Dziecięcą SOS otwartą w 1992 roku.