Vodnjan

Vodnjan, czyli Dignano, leży dwanaście kilometrów na północ od Puli i jest jednym z najbardziej charakterystycznych ośrodków historycznych południowej Istrii. Stare miasto zachowało gotyckie, renesansowe i barokowe pałace, a kościół parafialny św. Błażeja jest największym kościołem Istrii i słynie ze zbioru sztuki sakralnej, relikwii oraz zachowanych ciał świętych. Wolno stojąca dzwonnica o wysokości około 65 metrów dominuje nad panoramą miasta. Okolice Vodnjanu to zarazem kraina kažunów i kamiennych murków; tradycyjne kamienne domki polne znajdują się wśród gajów oliwnych i pól. W skład tego obszaru wchodzą także Peroj, Galižana i nadmorska Barbariga, dlatego Vodnjan nie jest wyłącznie śródlądowym centrum miejskim. Miasto słynie z uprawy oliwek, a Dni Młodej Oliwy co roku podkreślają tę tradycję gospodarczą i kulinarną. Murale na fasadach dodatkowo zmieniły wygląd współczesnego Vodnjanu i stworzyły nową trasę przez dawną strukturę miejską. Osobliwością Vodnjanu jest również zachowany język istriocki rdzennej ludności, rzadki romański idiom południowej Istrii. Tę warstwę językową uzupełniają dwujęzyczne nazwy ulic oraz włoska forma Dignano, nadal używana lokalnie.

Vodnjan leży na wysokości 135 metrów nad poziomem morza, 11,7 kilometra od Puli, a jego obszar administracyjny sięga wybrzeża Peroja i Barbarigi. Zabytkowe centrum tworzą gotyckie, renesansowe i barokowe domy, pałac Bettica oraz kościół św. Błażeja z wolno stojącą dzwonnicą. Tożsamość okolicznego krajobrazu kształtują gaje oliwne, winnice, kamienne murki i duże skupisko kažunów, polnych schronień budowanych bez zaprawy. Współczesny Vodnjan jest zarazem miastem sztuki ulicznej, z ponad czterdziestoma muralami powstałymi podczas festiwali Street Art i Boombarstick. Dwujęzyczna nazwa Vodnjan–Dignano, istrijskie odmiany językowe i lokalna tradycja rolnicza nadają miastu charakter odmienny od pobliskiej Puli i nadmorskich miejscowości.