Čabar

Čabar leży na wysokości 523 metrów nad poziomem morza, w wąskiej dolinie rzeki Čabranka, przy granicy chorwacko-słoweńskiej i około 45 kilometrów na północny zachód od Delnic. Osada pojawia się w źródłach pisanych po raz pierwszy w 1642 roku, w urbarzu grobniackim Petara Zrinskiego, a jej rozwój przyspieszyła huta żelaza wzniesiona przez Zrinskich w połowie XVII wieku z wykorzystaniem pobliskiej rudy limonitowej. W centrum tę warstwę historii można odczytać w zamku Zrinskich z 1651 roku, w którym mieszczą się kolekcja regionalna, galeria Vilima Svečnjaka i centrum interpretacyjne Putovima Frankopana. Barokowy kościół św. Antoniego Padewskiego z 1663 roku jest kolejnym charakterystycznym punktem czabarskiego centrum. Za zamkiem zaczyna się oznakowane dojście do źródła Čabranki, które wypływa ze szczeliny pod skałami Veliki Obrh; prowadzą do niego asfaltowa droga i krótki odcinek leśny. Szersza okolica Čabaru jest wyjątkowo lesista i obejmuje Gerovo, Tršće, Prezid oraz Plešce, dlatego miasto stanowi punkt wyjścia na górskie łąki, punkty widokowe i do doliny górnej Kupy. Połączenie granicznej rzeki, dziedzictwa przemysłowego Zrinskich i rozproszonych osad Gorskiego kotaru nadaje Čabarowi tożsamość wyraźnie różniącą go od bardziej ruchliwej środkowej części Gorskiego kotaru.

Čabar jest centrum wyjątkowo zalesnionego i słabo zaludnionego regionu przy granicy ze Słowenią. Osady Gerovo, Tršće, Prezid i Plešce dzielą z miastem silną tożsamość Gorskiego Kotaru, górskie łąki i chłodniejszy klimat. W samym Čabrze kulturalnym centrum jest zamek Zrinskich, natomiast przyrodnicza część wizyty zaczyna się niemal tuż za jego murami, na szlaku do źródła Čabranki. Takie sąsiedztwo zamku i źródła bardzo wyraźnie pokazuje wyjątkowość miejsca: dziedzictwo historyczne i leśny krajobraz nie są oddzielnymi strefami, lecz przechodzi się między nimi w kilka minut.