Orebić

Orebić leży po południowej stronie półwyspu Pelješac, naprzeciwko Korčuli, i ma silną tożsamość morską widoczną w domach kapitanów, ogrodach oraz lokalnej historii muzealnej. Nad miejscowością, na wysokości około 150 metrów nad poziomem morza, klasztor franciszkanów i kościół Matki Bożej Anielskiej z XV wieku oferują jeden z najbardziej znanych widoków na kanał Korčula. Przy klasztorze znajduje się cmentarz kapitanów z mauzoleum rodziny Mimbelli. Najbardziej znanym miejscem kąpielowym jest Trstenica, długa strefa wybrzeża na wschód od centrum. Orebić jest jednocześnie połączeniem komunikacyjnym z wyspą Korčulą: w 2026 roku prom do Dominče płynie około dwudziestu minut, a do miasta Korčula kursują także łodzie pasażerskie z rozkładem zmieniającym się zależnie od sezonu. Dzięki tej bliskości łatwo połączyć pobyt na Pelješcu z wycieczką na wyspę, ale sam Orebić zasługuje na czas poświęcony morskiemu dziedzictwu, spacerowi wzdłuż wybrzeża i winiarskiemu krajobrazowi półwyspu.

Orebić jest główną miejscowością południowo-zachodniej części Pelješca i od stuleci pozostaje związany z żeglugą. Domy kapitanów i ogrody wzdłuż wybrzeża przypominają czasy, gdy rodziny żeglarskie z Orebića odgrywały ważną rolę w żegludze po Adriatyku i Morzu Śródziemnym. Miasto spogląda bezpośrednio na Korčulę przez wąski kanał, dlatego więź z wyspą jest widoczna także w codziennej komunikacji. Za miejscowością teren szybko wznosi się ku górze św. Eliasza, a winnice Pelješca ciągną się dalej w głąb półwyspu. Orebić łączy więc trzy różne krajobrazy: nadmorską miejscowość, strome górskie zaplecze i winiarski Pelješac.