Orolik

Orolik to wieś w gminie Stari Jankovci, 19 kilometrów na południowy wschód od Vinkovci i 17 kilometrów na południe od Vukovaru, położona na wysokości 106 metrów nad poziomem morza w rolniczym krajobrazie zachodniego Srijemu. Dzisiejsza miejscowość nosi ślady znacznie starszego życia: znaleziska z okolicy potwierdzają osadnictwo prehistoryczne i starożytne, a w późnym średniowieczu miejscowość była wymieniana jako Žibritovci. Według źródła z 1498 roku należała do majątku Slakovci rodziny Gereb, a w latach 1550–1691 znajdowała się w osmańskiej nahiji Podgorje. Następnie Orolik stał się częścią Pogranicza Wojskowego, którego wpływ widać w napływie ludności i rozwoju wsi w XVIII i XIX wieku. Cerkiew prawosławna świętych Piotra i Pawła została wzniesiona w 1748 roku, szkołę ludową otwarto w 1810 roku, a rzymskokatolicki kościół św. Łukasza zbudowano w 1877 roku. Położenie gospodarcze wsi znacząco zmieniła linia kolejowa z 1891 roku. Na południe od Oroliku znajduje się chronione stanowisko archeologiczne Gradina – Greda i Bokijevci, łączące dzisiejszą nizinną wieś z długim ciągiem osadnictwa nad Bosutem.

Orolik należy do gminy Stari Jankovci i leży na równinnym, w większości rolniczym obszarze zachodniej Syrmii. Plan zagospodarowania przestrzennego opisuje miejscowość jako część obszaru o tradycyjnej linearnej organizacji zabudowy, rozwiniętej wzdłuż układu komunikacyjnego drogi krajowej D46 i linii kolejowej Zagrzeb – Vinkovci – Tovarnik. Historia gminy odnotowuje wyjątkowo zróżnicowany Orolik pod koniec XIX wieku: wśród mieszkańców spisanych w 1890 roku używano chorwackiego, serbskiego, niemieckiego, węgierskiego, słoweńskiego, włoskiego, czeskiego, słowackiego i rusińskiego. To syrmijskie połączenie wsi rolniczej, korytarza komunikacyjnego i niegdyś wielojęzycznej społeczności pozostaje głównym wyróżnikiem miejscowości.