Kopačevo

Kopačevo to baranjska wieś położona na samym skraju Kopačkog ritu, około czterech–pięciu kilometrów na wschód od Bilja i mniej więcej dziesięć kilometrów od Osijeku. Z trzech stron wyznacza ją woda: na północy znajdują się staw rybny i jezioro Sakadaš, a na wschodzie i południu jezioro Biljsko, naturalne przedłużenie Sakadaša. Pierwszy pisemny ślad wsi znajduje się w dokumencie darowizny króla Andrzeja II z 1212 roku, w którym wspomniano również trzy miejsca połowu ryb. Zajęcie to przez stulecia zapewniało utrzymanie Kopačevu; niegdyś we wsi mieszkało około 200 rybaków, a dziś ważnymi elementami lokalnej tożsamości są uprawa warzyw, mielona papryka i turystyka wiejska. Na skraju miejscowości znajduje się główne wejście do Parku Przyrody Kopački rit, Centrum Przyjmowania Kopačevo nad Małym Sakadašem. Stąd prowadzą Ścieżka Białego Grzybienia oraz zorganizowane programy rejsów, obserwacji ptaków i poznawania zalewowego krajobrazu między Dunajem a Drawą. Kopačevo zachowuje również silny węgierski charakter, widoczny w dwujęzycznej nazwie Kopács i kościele reformowanym. We wrześniu 2026 roku odbyły się 28. Dni Rybaka, z fiš-paprikašem, karpiem pieczonym na rożnie i ponad 80 wystawcami.

Kopačevo, po węgiersku Kopács, to wieś rozciągnięta wzdłuż drogi przy zachodnim skraju Kopačkog ritu, z dala od głównych tras Baranji. Jeziora Sakadaš i Biljsko oraz otaczające je trzcinowiska wyjaśniają, dlaczego fasady starych domów, rybacka przeszłość i lokalna kuchnia są związane z wodą. Dokument darowizny Andrzeja II z 1212 roku jest pierwszym znanym pisemnym śladem i już wtedy odnotowuje miejsca połowu ryb. Dzisiejsza wieś łączy tradycję większości węgierskiej, kościół reformowany i uprawę warzyw, zwłaszcza papryki potrzebnej do kopačevskiego fiš-paprikaša. Bezpośrednia bliskość Centrum Przyjmowania sprawia, że Kopačevo jest zamieszkałym progiem największej baranjskiej atrakcji bagiennej.