Gmina Gornji Kneginec

Gornji Kneginec leży osiem kilometrów na południowy wschód od Varaždinu, na wysokości 208 metrów nad poziomem morza i przy drodze łączącej Varaždin z Varaždinskimi Toplicami. Miejscowość jest siedzibą gminy, położoną na przejściu od bardziej równinnego obszaru Varaždinu ku winnicom i zalesionym zboczom pasma Varaždinske Toplice. Średniowieczna przeszłość nie jest tu jedynie legendą o księżnej: twierdza Kneginec jest wzmiankowana w 1204 roku jako miejsce uwięzienia przyszłego króla Andrzeja II, a w 1209 roku posiadłość przypadła Varaždinowi po uzyskaniu przez niego statusu wolnego miasta królewskiego. Najcenniejszym zachowanym zabytkiem miejscowości jest gotycki kościół św. Marii Magdaleny, przedłużony i wyposażony około 1800 roku. W jego wnętrzu znajdują się ołtarze Vincenta Nitla oraz obrazy św. Barbary i św. Józefa autorstwa Antuna Kellera z 1811 roku. Dziś Kneginec przedstawia się jako „południowa brama Varaždinu”, a jego położenie pozwala połączyć dziedzictwo sakralne z krótkimi przejażdżkami po wzgórzach Varaždinu i wycieczkami do rzymskiego stanowiska Aquae Iasae w Varaždinskich Toplicach.

Gornji Kneginec rozwinął się przy starej drodze Varaždin–Varaždinske Toplice, osiem kilometrów na południowy wschód od Varaždinu. Historyczne centrum jest związane z dawną twierdzą Kneginec, odnotowaną w 1204 roku w opowieści o konflikcie królewskich braci Emerika i Andriji. Dokument Andrzeja II z 1209 roku wspomina nazwę Khene przy wyznaczaniu granic miejskich posiadłości Varaždinu; zapis ten uważa się za ważne pisemne potwierdzenie istnienia miejscowości. Kościół parafialny św. Marii Magdaleny zachował gotyckie pochodzenie, choć około 1800 roku został rozbudowany i wyposażony. Miejscowość położona na wysokości 208 metrów n.p.m. leży dziś u podnóża równinnego obszaru wzgórz Varaždinu, a południowe części gminy wznoszą się w kierunku winnic Varaždin Breg.