Žumberak

Žumberak to słabo zaludniony górski region przy granicy ze Słowenią, wyróżniający się wioskami rozrzuconymi wśród lasów, łąk, winnic i krasowych dolin. Największa część jego tożsamości turystycznej wiąże się z Parkiem Przyrody Žumberak–Samoborsko gorje, którego około 350 kilometrów oznakowanych szlaków pieszych łączy Sošice, Budinjak, Sveta Gera, dolinę Slapnicy i inne odosobnione miejsca. W Sošicach działa centrum dla odwiedzających, a z wioski prowadzą szlaki do wodospadu Sopot, Sekulići i na Svetą Gerę. Kras Žumberaka zajmuje około 90 procent powierzchni Parku i kryje ponad 137 zbadanych obiektów speleologicznych oraz liczne źródła. Krajobraz kulturowy tworzą drewniane domy, małe osady oraz kościoły rzymskokatolickie i greckokatolickie, będące odzwierciedleniem historii żumberackich uskoczków. Budinjak ukazuje znacznie starszą warstwę regionu: Szlak Książąt prowadzi obok prehistorycznych kurhanów i znalezisk archeologicznych. Žumberak lepiej nadaje się więc do całodziennego zwiedzania samochodem i pieszo niż do szybkiego odwiedzenia jednego centrum; Sošice i Budinjak to najpraktyczniejsze punkty wyjścia.

Žumberak nie ma zwartego centrum turystycznego: jego tożsamość tworzy sieć małych osad, takich jak Sošice, Budinjak, Kalje, Kostanjevac i Stari Grad Žumberački. Wapienne podłoże ukształtowało leje krasowe, ponory, krótkie ponornice i setki źródeł, natomiast głęboko wcięta dolina Slapnicy wyróżnia się progami trawertynowymi i wodospadami. Ślad żumberackich uskoczy widoczny jest w jednoczesnej obecności rzymskokatolickich i greckokatolickich miejsc sakralnych. Sošice łączą dziś to dziedzictwo z interpretacją Parku poprzez centrum dla odwiedzających i dwa warianty ścieżki edukacyjnej Sinko Janko. Žumberak nie jest więc jednym punktem na mapie, lecz zespołem odległych wsi i naturalnych atrakcji, między którymi podróżuje się wąskimi lokalnymi drogami.