Gmina Matulji

Matulji leżą bezpośrednio nad Riwierą Opatijską, na styku wybrzeża Kvarneru i zaplecza w kierunku Učki oraz granicy ze Słowenią. Miejscowość jest skomunikowana z Rijeką i Opatiją, jednak jej tożsamość turystyczna w dużej mierze wynika z wiosek i zwyczajów szerszego obszaru Matulji. Najbardziej znani są zvončari z okolic Kastavu, których doroczny pochód karnawałowy UNESCO wpisało w 2009 roku na Reprezentatywną listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości. Grupy z Rukavca, Zvoneći, Bregi i innych okolicznych miejscowości noszą charakterystyczne dzwonki i nakrycia głowy, a podczas karnawału przemierzają tradycyjne trasy. Dlatego Matulji są szczególnie interesujące zimą, gdy zwyczaj można zobaczyć w jego pierwotnym kontekście społecznym. Poza okresem karnawału położenie sprzyja wycieczkom na Učkę, do Kastavu i Opatiji. Dla odwiedzających, którzy chcą zrozumieć Kvarner poza plażami, Matulji oferują inną warstwę regionu: połączenia kolejowe i drogowe, wiejskie przysiółki, kuchnię zaplecza oraz tradycję nadal przekazywaną w lokalnych społecznościach. Piesze i drogowe połączenia z Učką otwierają dodatkowo zalesiony górski krajobraz nad gęsto zaludnionym wybrzeżem liburnijskim.

Matulji są węzłem komunikacyjnym nad Riwierą Opatijską, ale ich turystyczny charakter ujawnia się dopiero po wyjściu z centrum w kierunku Rukavca, Zvoneći, Perman, Lisiny i Preluka. Gmina Matulji podaje odległość około dwóch kilometrów od Opatiji, dzięki czemu pobyt można połączyć z wybrzeżem bez nocowania w najbardziej ruchliwej części riwiery. Lokalną tożsamość silnie kształtują wsie zvončarów i kuchnia zaplecza, w tym autochtoniczna odmiana winorośli Jarbola z okolic Zvoneći. W 2026 roku organizacja turystyczna poprzez program Matuljicious łączy oštarije, winiarnie, rodzinne gospodarstwa rolne i lokalne produkty, pokazując, że miejscowość nie przedstawia się wyłącznie jako przystanek w drodze nad morze. Matulji są zatem dobrą bazą dla gości, którzy tego samego dnia chcą odwiedzić Opatiję, wybrać się na spacer lub rower w zapleczu i zjeść kolację w lokalnej oštariji.